Mezarkabul

Kintsugi sanatı hakkında ne biliyorsunuz?
Porselen bir kase kırıldığında, tekrar yapıştırılırsa eskisi gibi olmaz. Peki ya eskisinden daha güzel olabilir mi?

Japonlar, 600 yıl önce bu durumu sanata dönüştürmüş: işte Kintsugi (Altınla birleştirme) ve Kintsukuroi (Altınla onarma, tamir etme), kırık porselen yapıştırma sanatı, Japon yapıştırma sanatı, kırık parçaları birleştirme sanatı, kırık vazo birleştirme sanatı ve benzeri pek çok farklı isimle de bilinen Kintsugi sanatı hakkındaki bilinmesi gerekenler:

Kintsugi Sanatı

Japonca’da Kin: Altın, Tsugi: Birleştirmek, Tsukuroi ise tamir etmek anlamına geliyor. Japonlar, kırılmış eşyaların parçalarını altın, gümüş ve platin boyalar kullanarak birleştiriyor ve o eşya eskisinden daha çekici ve daha değerli bir hale geliyor. Japonlar, bu kırılan eşyaları birleştirme sanatına çok değer veriyor. Özel kintsukuroi setleri satıyorlar ve bu onarılan eşyalar, genelde kırılan eşyalardan daha pahalı olher birini sevecenlik ile taşıyalım.\nMükemmel olmak zorunda değiliz. Kendimizi böyle kabul etmeliyiz. Sıfırdan kırıksız, çatlaksız, hasarsız bir ruhauyor. Bu sanatla, kırık ya da kusurlu eşyaların da güzel olabileceği gösteriliyor ve bunları satın alan insanlar, diğerlerinde olmayan özel bir şeye sahip olmuş oluyor.


Bunun temelinde, “wabi-sabi” felsefesi yatar. Kırılan ya da eskiyen eşyalardaki güzelliği görmek anlamına gelen bu felsefeye göre, Kintsugi tekniğiyle, kırılan ya da hasar gören eşyalar yeniden onarılarak onlara yeni bir yaşam ve amaç kazandırılıyor.


Bu bakış, nice güzelliğin kırılınca değerini yitirdiği dünyada, kırılmaya bir yok oluş, bir değersizlik değil de yeni bir varoluş biçimi olarak bakan harika bir yaklaşımdır.

Bir kupanız kırıldığında onu çöpe atar, ondan vazgeçersiniz. Oysa onu bu yöntemle onardığınızda, çöpe atmak istediğiniz 10 TL’lik kupanız 100 TL ederinde sizde kalabilir. Üstelik daha değerlenmiş olarak.


Japonların seramik parçalarını birleştirmeye kullandıkları bu zarif teknik elbette sadece sanat bağlamında düşünülemez. Bu incelikli sanatı örnek alarak biz de kendi yaşamımızda hatlarımızdan ders almalı ve bu sanatta olduğu gibi yok etmek yerine korumayı, sürdürmeyi ve değerli olanı sahiplenmeyi bilmeliyiz.

Kalbiniz kırıldığında, bir kusurunuzu fark ettiğinizde, bir yanlış yaptığınızda kendi kabuğunuza çekilmek, kendinizi o olumsuzluğa hapsetmek sizce ne kadar doğru olur? Bunun yerine, başınıza gelen olumsuzlukları, güzel düşüncelerle onarabilirseniz, daha olgun, eskisinden daha değerli hissedersiniz.

Leonard Cohen’in sözlerindeki gibi;

“Kusursuzluğu unutun. Her şeyde bir çatlak vardır, ışık içeri böyle girer.”

Yaşam yolculuğunda çatlaklarımız, can kırıklarımız vardır elbet. Gizlemek, görmezden gelmek yerine, her birini sevecenlik ile taşıyalım.

Mükemmel olmak zorunda değiliz. Kendimizi böyle kabul etmeliyiz. Sıfırdan kırıksız, çatlaksız, hasarsız bir ruha sahip olmak zorunda değiliz. Doğru yöntemle kendimizle ilgilenirsek kusurluluğun mükemmelliğine sahip olabiliriz. Bu felsefeye göre, önemli olan kırığı onarmak değil, nesnenin gerçek değerini ortaya çıkarmaktır. Bizi biz yapan yaşadıklarımızdır. Olumlu ya da olumsuz her şey karakterimize, hayata bakış açımıza katkıda bulunur, ancak burada önemli olan bunları doğru analiz edebilmek, kırıkları doğru tamir edebilmektir.

Başarılı insanların birçoğu zorluklar içerisinden çıkıp büyük başarılara imza atmıştır ve bu kişiler, genellikle başarısız oldukları anlara, kalplerini kıran insanlara teşekkür ederler. Onlar sayesinde, kendilerini doğru tamir etmeyi öğrenebilmiş, gerçek değerlerini benliklerinde hissedebilmişlerdir. Bunun anlamı, “Başarılı olmak için mutlaka başımıza kötü bir şey gelmeli” demek değildir, ancak başımıza gelen kötü şeylerle de, kırık parçalarımızla da mükemmel olabilir, yola devam edebiliriz.

Bunun için seçim sizin; kırık parçalarınızla, kendinizden biraz daha kaybetmeye devam mı edeceksiniz yoksa onlarla yaşamayı öğrenip kendinize altın değerler katarak mı yola devam edeceksiniz?

__________________

Üzüm

Japonlar çok akıllı ..