Neden bizler biten iliþkilerimiz ertesinde “bitti mi?” diye sorgulamaya devam ederiz? Neden gerçekten olan ve bitene inanmak istemeyiz? Neden o noktada takýlý kalýrýz? Neden geleceðe yüzümüzü dönmek yerine olmuþ ve iþte çoktan bitmiþ olanda sýkýþýrýz? Neden bitmek kelimesi bizleri bu kadar çok korkutur? Neden bir þey son bulduðunda kendimizi, özümüzü, yaþadýklarýmýzý ve hatta tek baþýmýza yaþamak gücümüzü kaybediveririz? Söylediklerimiz “Ben þimdi nasýl yaþayacaðým?” olur, neden gerçekten son bir nokta koyabilmekten bu kadar imtina ederiz?
Bu maceramýzda þimdi sizinle birlikte o korktuðumuz, bir tülü kabul etmek istemediðimiz, dýþarýdan belki kendimize bakabilsek “Sen ne yapýyorsun olan olmuþ biten bitmiþ bu kadar basit” deyip de geçivereceðimiz halimize raðmen, biz o “son” anda ne yapýyoruz? Öncelikle son tüm akýþýn deðiþmesi anlamýna geliyor… Detaylýca düþündüðümüzde bir iliþkimizin son bulmasý demek bizim hayatýmýzý, belki evimizi belki iþimizi belki de yaþadýðýmýz þehri bile deðiþtirmemiz anlamýna geliyor… Evet, bu aþamada her iki taraf da “Ben bundan sonra ne yapacaðým?” düþüncesine kapýlýyor… Yok diyoruz sonrasýnda bitemez…
Neden “bitemez” sözcüðü dökülüyor, çünkü o kiþi olmadan ne olacaðý gelecek günlerimiz oldukça belirsiz… Fakat bugün veya geçmiþte yaþadýðýmýz günler öyle midir? Geçmiþte olanlar güzeldir (ki hatýrladýklarýmýz özellikle böyle anlarda huzursuz geceler anlaþmazlýklar artýk iliþkilerimizin yürümediði deðil de daha çok o hep sevgili aþk dolu anlarýmýz oluverir! – akýl gerçekleri çarpýtmaya çoktan baþlamýþtýr bile)…
Hep geçmiþe kaçar kalbimiz… Bitmemeli deriz, bitemez deriz, yine de kalbimizden geçen tüm kýrýklýklara, tüm yýpranmýþlýklara, tüm kayboluþlara karþý o anda tutunmaya çalýþýrýz… Bilinmeyen geleceðin “içi dýþý belli olmayan” bizi nereye savuracaðýný bugünden göremediðimiz (ki bu ne güzel bir þanstýr) akýntýsýna karþýn zamaný durdurmak isteriz… An duracaktýr ve biz o “eski” ben olarak kalmaya devam edeceðiz… Ne mi olacak? Yine aldatýlmýþ olacaðýz ama ziyaný yok! Ne mi olacak yine kalbi kýrýlmýþ olacaðýz ama ziyaný yok! Ne mi olacak, yine saygý ve sevgi duyulmayan olacaðýz ama (ve ne yazýk ki) ziyaný yok…
(alýntýdýr)
