Pay Püre Bey’in muradý, ulu bir dilek
Beþikte kertildi Banu Çiçek, o narin melek
Oðuz boyunda yankýlanýr þaný, adý Beyrek
Ok attý, av avladý; kaderi hep bekleyerek

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altý yýl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ýn burçlarýndan dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreði közden beter

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altý yýl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ýn burçlarýndan dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreði közden beter

Kafir elinde pranga, bilekte demir izi
Unutmadý obasýný, o bitmeyen gündüzü
Kâfir kýzý el uzattý, açtý demir kapýyý
"Git" dedi, "Kurtar artýk sende kalan yapýyý."

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altý yýl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ýn burçlarýndan dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreði közden beter

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altý yýl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ýn burçlarýndan dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreði közden beter

Bir ozan kýlýðýnda daldý toyun içine
Baktý ki yabancý eli deðer gülün saçýna
Kopuzun teline vurdu, döküldü hakikat
"Bamsý Beyrek ölmedi!" dedi, koptu bir feryat

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altý yýl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ýn burçlarýndan dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreði közden beter

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altý yýl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ýn burçlarýndan dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreði közden beter

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altý yýl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ýn burçlarýndan dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreði közden beter

Vay Beyrek, deli gönlün kime emanet?
On altý yýl zindanda, bitmez mi bu gurbet?
Hisar’ýn burçlarýndan dumanlar tüter
Banu Çiçek yas tutar, yüreði közden beter

Dede Korkut geldi yine, boy boyladý, soy soyladý
Bu yiðitlik destanýný dilden dile payladý
Adý kalsýn dillerde, aþký kalsýn gönülde...