Çevrimdışı

[Verse 1]
Parlak yüzler duvara asılmış,
Her bakışta başka bir yalan.
Gülüşün kusursuz görünür ama
Sessizliğin kırık bir ekran.
Aynalara isimler çizilmiş,
Hangisi gerçek, hangisi rol?
Bir alkış kadar yakın herkes,
Bir yalnızlık kadar uzak yol.
[Pre-Chorus]
Ve perde kapanınca
Kim kalıyor geriye?
Gölgeler seni tanıyor,
Işıklar sadece seyrediyor.
[Chorus]
Camdan bir taç taşıyorsun,
Kimse çatlağı görmesin diye.
Yüzünde yıldızlar yanıyor,
İçin geceyle dolu diye.
Koş, daha yükseğe çık,
Düşüşün görünmesin diye.
Ama en yüksek yerde bile
Kendinden saklanamazsın yine.
Camdan bir taç taşıyorsun,
Kimse çatlağı görmesin diye.
Yüzünde yıldızlar yanıyor,
İçin geceyle dolu diye.
Koş, daha yükseğe çık,
Düşüşün görünmesin diye.
Ama en yüksek yerde bile
Kendinden saklanamazsın yine.
[Verse 2]
Bir fotoğraf kadar kusursuz,
Bir nefes kadar kırılgan.
Adını herkes ezberlemiş,
Ama seni bilen yok aslında.
Sahnenin ortasında donmuşsun,
Sesin yankı, ruhun uzak.
Bir masal gibi anlatılmışsın,
Sonunda kalan sadece tozlar.
[Bridge]
Sustur bütün ekranları,
Sil üzerine çizilenleri.
Küllerinden doğmak değil bazen,
Kendin olmak cesaretin kendisi.
[Final Chorus]
Camdan bir taç taşıyorsun,
Artık düşse de önemli değil.
Bırak görsünler çatlakları,
Çünkü gerçek olan gizlenmez ki.
Ve o alkışlar söndüğünde,
İlk kez duyarsın sesini…
Maskesiz, sessiz,
Ama gerçekten seni.
Camdan bir taç taşıyorsun,
Kimse çatlağı görmesin diye.
Yüzünde yıldızlar yanıyor,
İçin geceyle dolu diye.
Koş, daha yükseğe çık,
Düşüşün görünmesin diye.
Ama en yüksek yerde bile
Kendinden saklanamazsın yine.
Camdan bir taç taşıyorsun,
Kimse çatlağı görmesin diye.
Yüzünde yıldızlar yanıyor,
İçin geceyle dolu diye.
Koş, daha yükseğe çık,
Düşüşün görünmesin diye.
Ama en yüksek yerde bile
Kendinden saklanamazsın yine.
Camdan bir taç taşıyorsun,
Kimse çatlağı görmesin diye.
Yüzünde yıldızlar yanıyor,
İçin geceyle dolu diye.
Koş, daha yükseğe çık,
Düşüşün görünmesin diye.
Ama en yüksek yerde bile
Kendinden saklanamazsın yine.
Camdan bir taç taşıyorsun,
Kimse çatlağı görmesin diye.
Yüzünde yıldızlar yanıyor,
İçin geceyle dolu diye.
Koş, daha yükseğe çık,
Düşüşün görünmesin diye.
Ama en yüksek yerde bile
Kendinden saklanamazsın yine.