Mezarkabul

Gece çöker omuzlarıma sessizce,
Yıldızlar bile sanki senden söz eder.
Kırık bir aynada yüzüm parçalanır,
Hatıraların içimde yankı eder.
Rüzgâr geçer eski sokaklardan,
Adını fısıldar karanlık duvarlara.
Bir zamanlar ışık olan o gülüşün,
Şimdi uzak bir masal gibi bana.

Ağlama artık, bırak gözyaşlarını gece alsın,
Kırık kalpler bile yeniden doğar yarın.
Kaybolsan da karanlıkta bir an,
Unutma, sabah yine doğar ardından.

Ağlama artık, bırak gözyaşlarını gece alsın,
Kırık kalpler bile yeniden doğar yarın.
Kaybolsan da karanlıkta bir an,
Unutma, sabah yine doğar ardından.

Bir gölge gibi yürürüm anıların içinde,
Sessiz bir şarkı çalar kalbimin derininde.
Söylenmemiş sözler kalır dudaklarımda,
Bir umut saklıdır yine de içimde.
Belki zaman yaraları sarar,
Belki rüzgâr seni bana getirir.
Ama bu uzun gecenin sonunda
Bir ışık mutlaka görünür.

Ağlama artık, bırak gözyaşlarını gece alsın,
Kırık kalpler bile yeniden doğar yarın.
Kaybolsan da karanlıkta bir an,
Unutma, sabah yine doğar ardından.

Ağlama artık, bırak gözyaşlarını gece alsın,
Kırık kalpler bile yeniden doğar yarın.
Kaybolsan da karanlıkta bir an,
Unutma, sabah yine doğar ardından.

Ve eğer bir gün yolun kaybolursa,
Gökyüzüne bak, ben oradayım.
Sessiz duaların içinde,
Sana ulaşan bir şarkıdayım.

Ağlama artık, bırak gözyaşlarını gece alsın,
Kırık kalpler bile yeniden doğar yarın.
Kaybolsan da karanlıkta bir an,
Unutma, sabah yine doğar ardından.

Ağlama artık, bırak gözyaşlarını gece alsın,
Kırık kalpler bile yeniden doğar yarın.
Kaybolsan da karanlıkta bir an,
Unutma, sabah yine doğar ardından.

Ağlama artık, bırak gözyaşlarını gece alsın,
Kırık kalpler bile yeniden doğar yarın.
Kaybolsan da karanlıkta bir an,
Unutma, sabah yine doğar ardından.

Ağlama artık, karanlık sonsuza dek kalmaz,
Her fırtına bir gün dinip uzaklaşır.
Kalbin kırık olsa bile inan,
Yeni bir gün yine umut taşır.

__________________