Revna

En basit tanımıyla:

Eski video oyun konsollarını, aksesuarlarını, oyunlarını ve ilgili ürünleri biriktirme ve koruma hobisidir.

Buradaki "retro" kavramı kişiden kişiye değişse de genellikle 1970'lerden 2000'lerin başına kadar olan dönem kapsanır.

Kimi koleksiyoncular cihazları çalışır durumda tutar, kimi hiç açılmamış kutulu ürünlerin peşine düşer, kimi ise çocukluğunda sahip olamadığı konsolları yıllar sonra tamamlamaya çalışır.


Koleksiyoncuların Gözdesi Olan Konsollar

1. Atari 2600

1977 yılında piyasaya çıktı.

Birçok kişi için ev tipi oyun konsolu kültürünün başlangıcıdır. Ahşap görünümlü tasarımı ve kartuş sistemiyle ikonik hale gelmiştir.


🎮 2. Nintendo Entertainment System

1980'lerin efsanesi...

Oyun sektörünün büyük krizden çıkışında önemli rol oynadı. Pek çok koleksiyoncu için vazgeçilmezdir.


🎮 3. Sega Mega Drive

Türkiye'de de oldukça yaygın kullanıldı.

16-bit savaşlarının sembollerinden biri olarak görülür.


🎮 4. Sony PlayStation

CD dönemini başlatan devrimlerden biri.

Bir neslin çocukluğunu şekillendiren cihazlardan biridir.


🎮 5. Nintendo 64

Üç kollu kontrolcüsüyle hâlâ en ilginç tasarımlardan birine sahiptir.

Bugün kutulu ve temiz örnekleri oldukça ilgi görmektedir.


Sadece Konsol mu Toplanır?

Aslında işin büyük kısmı aksesuarlarda gizlidir.

Koleksiyoncular şunları da arar:

-Orijinal kutular,
-Kullanım kılavuzları,
-Garanti belgeleri,
-Demo diskleri,
-Dergiler,
-Reklam broşürleri,
-Hafıza kartları,
-Özel üretim kontrolcüler,
-Bölgeye özel sürümler.

Özellikle kutulu ürünler, "çıplak" cihazlara göre çok daha değerlidir.




Türkiye'de Durum Nasıl?

90'lı yıllarda Türkiye'de birçok evde şu isimlerle tanışıldı:

-Atari (çoğu zaman klon cihazlar),
-Sega Mega Drive,
-Sega Master System,
-PlayStation,
-Nintendo Game Boy.

Hatta "999999 oyunlu Atari" diye satılan ve aslında aynı oyunları tekrar eden klon konsollar bile bugün nostaljik koleksiyon parçası olarak ilgi görüyor.

Birçok kişi için:

"O sarı kartuşu yeniden görmek bile çocukluğa dönüş bileti gibi."


Çalışır Durumda mı Olmalı?

İşte retro koleksiyonculuğun en büyük tartışmalarından biri.

Oynayanlar:

"Konsollar kullanılmak için üretildi."

Eski televizyonlar bulur, CRT ekranlarla orijinal deneyimi yaşarlar.


Saklayanlar:

"En önemli şey kondisyon."

Kutulu, çiziksiz ve mümkünse hiç tamir görmemiş ürünleri tercih ederler.


CRT Televizyon Takıntısı


Retro oyuncuların önemli bir kısmı, eski konsolları modern televizyonlarda değil, tüplü televizyonlarda oynamayı tercih eder.

Bunun nedeni:

-Daha doğal görüntü,
-Gecikmesiz tepki,
-Oyunların aslında bu ekranlar için tasarlanmış olmasıdır.

Bu yüzden bazı koleksiyoncular için CRT televizyon da koleksiyonun bir parçasıdır.


Pahalı Bir Hobi mi?

Evet... ve hayır.

Bir kutusuz PlayStation 1 uygun fiyatlara bulunabilir.
Ancak kutulu, temiz ve eksiksiz bir örneği çok daha pahalı olabilir.
Nadir oyunlar bazen konsolun kendisinden daha değerli hale gelebilir.

Özellikle ilk baskı oyunlar ve özel sürümler ciddi rakamlara ulaşabilmektedir.


Retro Konsol Koleksiyonculuğunun Güzel Tarafı

-Bu hobi yalnızca elektronik cihaz biriktirmek değildir.

-Bir kartuşun içinde okul çıkışı arkadaşlarla geçirilen akşamlar vardır.

-Bir hafıza kartının içinde yarım kalmış maceralar...

-Bir kontrolcünün aşınmış tuşlarında kardeş kavgaları...

Belki de bu yüzden retro konsol koleksiyoncuları, raflarına baktıklarında plastik ve devre kartları görmezler.

Onlar; çocukluklarını, teknoloji tarihini ve "Bir bölüm daha oynayıp kapatacağım" diyerek sabahladıkları yılları görürler.

Ve işin en ironik tarafı şudur:

Çocukken ailenin "Yeter artık, şu oyunu kapat!" diye peşinden koştuğu insanlar, yıllar sonra o konsolları camekân içinde büyük bir gururla sergilemeye başlarlar. Çünkü bazı anılar, fişten çekilse bile asla kapanmaz.

꧁༺Revna༻꧂