AzaT

Sessizliğin içinde bir fısıltı,
Kalbimde saklı, adı belki umut.
Yıllar geçer, iz bırakır zaman,
Ama ben hep aynıyım, en derinimle.

Gözlerimde biriken yıldızlar,
Geçmişin ağırlığını taşır bazen.
Yine de gülümserim, çünkü bilirim,
Karanlık en çok ışığı sever.

Yalnızlık bir yoldaş oldu bana,
Kendi sesim en güzel şarkı.
Kaybolduğum anlarda bulurum kendimi,
Ve yeniden doğarım, her sabah gibi.

Dünyaya değil, kendime sözüm var,
Sev, affet, bırak ve ilerle.
Çünkü en büyük savaş, içimde saklı,
Ve ben o savaşın galibiyim.